Την περασμένη Κυριακή έπεσε στα χέρια μου το ενημερωτικό έντυπο που εξέδοσε η Κυβέρνηση Χριστόφια σχετικά με την Ομοσπονδία, που προωθεί στην Κύπρο ως λύση του εθνικού μας ζητήματος. Κατ’ αρχάς θα ήθελα να αναφέρω ότι θεωρώ σωστό ο Κύπριος πολίτης να γνωρίζει τι μαγειρεύεται σχετικά με το μέλλον του, φτάνει όμως η ενημέρωση αυτή να μην είναι ελλειπής, αλλά επαρκής και αντικειμενική. Το συγκεκριμένο «διαφωτιστικό έντυπο» το διάβασα αρκετά προσεκτικά, υπογράμμισα κάποια κύρια σημεία και θα προσπαθήσω να δώσω την δική μου προσέγγιση.

Στην εισαγωγή του, το κείμενο κάνει αναφορά στα κράτη ανά το παγκόσμιο που λειτουργούν στα πλαίσια μιας ομοσπονδίας. Δεν αναφέρει καθόλου όμως, ότι πουθενά αλλού ο ομοσπονδιακός διαχωρισμός δεν γίνεται με καθαρά εθνοτικά κριτήρια και σε κανένα σύστημα δεν απαγορεύεται η ελεύθερη μετακίνηση πολιτών σε ολόκληρη την επικράτεια του κράτους. Αποφεύγει ακόμη την αναφορά στην μοναδική περίπτωση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας που είχαμε κατά το παρελθόν και η οποία σήμερα δεν υφίσταται, καθώς η πρώην Τσεχοσλοβακία έχει διχοτομηθεί σε δύο μέρη.

Στο ερώτημα που τίθεται «τι σημαίνει διζωνική;» το κείμενο αναφέρει ότι ο όρος «επισημαίνεται σε όλα τα Σχέδια του ΟΗΕ» καθώς επίσης και στις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου μεταξύ Μακαρίου και Ντενκτάς το 1977 όπου υπάρχει πρόνοια για «ζητήματα αρχών όπως η ελευθερία εγκατάστασης, το δικαίωμα περιουσίας και άλλα ειδικά θέματα, είναι ανοικτά προς συζήτηση...». Αυτά τα δικαιώματα δηλαδή, είναι συζητήσιμα-διαπραγματεύσιμα-συμβιβάσιμα... Αγνοεί (σκόπιμα ή μη) να κάνει αναφορά στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ ο οποίος θεωρεί τα πιο πάνω δικαιώματα αδιαπραγμάτευτα για τον κάθε άνθρωπο, καθώς επίσης και τα ψηφίσματα του Οργανισμού για επιστροφή όλων των προσφύγων κλπ. Σε αυτό το κεφάλαιο πέφτει και στην αντίφαση ότι πρόκειται για επιτυχία της ελληνοκυπριακής πλευράς (σελ.11) ο «ιστορικός συμβιβασμός» που αναφέρεται στη σελίδα 6.

Στο ερώτημα «τι σημαίνει δικοινοτική;» διαβάζει ο καθένας με έκπληξη τους Κυβερνώντες που, καταπατώντας όλα τα δημοκρατικά δικαιώματα της ελληνικής πλειοψηφίας αναφέρουν: «δεν μπορεί οι Ελληνοκύπριοι επειδή είναι η πλειοψηφία να αποφασίζουν για όλα μόνοι τους και να επιβάλλουν την θέση τους». Θα ήταν καλύτερο βέβαια να μας γινόταν αναφορά σε ποια άλλα πραγματικά δημοκρατικά πολιτεύματα αγνοείται η θέληση της πλειοψηφίας! Ακόμη, υπάρχει ολόκληρο κεφάλαιο στο οποίο προσπαθεί να δικαιολογήσει γιατί είναι απαραίτητη η ισότητα μεταξύ των επαρχιών (στην προκειμένη περίπτωση μεταξύ των δύο συνιστώντων states) γεγονός που και πάλι καθιστά την ομοσπονδία που επιζητά η ΑΚΕΛική κυβέρνηση Αντιδημοκρατική.

Σε γενικές γραμμές το κυβερνητικό αυτό έντυπο παρά το γεγονός ότι είναι ελλειπές και δεν απαντά σε κανένα από τα ερωτήματα που θέτουμε εδώ και καιρό στους κυβερνώντες, εν τούτοις μέσα από αυτές τις λίγες γραμμές του, κατάφερε να επιβεβαιώσει σε μεγάλο βαθμό όσα υποστηρίζουμε, αλλά και να πολλαπλασιάσει τις ανησυχίες μας για το μέλλον της Ελληνικής Κύπρου...


ΚΕΡΒΕΡΟΣ

ΥΓ. Όντως ο Πρόεδρος Χριστόφιας κατάφερε να απεγκλωβίσει το ψευδοκράτος και τους «αδελφούς Τουρκοκύπριους» από τη διεθνή απομόνωση, με βάση και την τελευταία απόφαση του ΕΔΑΔ περί τη νομιμότητας της «Τουρκικής Επιτροπής Αποζημιώσεων»...